Verbonden met het Mantifang-archief
KoiTalk biedt praktische begeleiding voor koi. Voor het bredere culturele archief rond water, Korea, keramiek, tuinen en het oudere koi-materiaal van Mantifang, bezoek Mantifang.
Is de koihobby op zijn retour?
Hana Kim Stelt de Vraag Waar Niemand Antwoord op Wil Geven
Een interview met Hugo J. Smal
Gaat de koihobby in 2026 ten onder? In dit interview met Hugo J. Smal komen de zorgen over het uitsterven van de koihobby, de vergrijzing onder hobbyisten, stijgende kosten, sociale media, mentorschap, Japanse kwekers en de vraag waarom de toekomst van de nishikigoi afhangt van kennisoverdracht en niet van paniek aan bod.
KoiTalk-context:
Dit artikel maakt deel uit van KoiTalk, het kennisplatform over koi van schrijver Hugo J. Smal. KoiTalk brengt nishikigoi, sierkarpers, schoonheid, patronen, bewegingen, verzorging, selectie, observatie en de langdurige band tussen mensen, vijvers en vissen met elkaar in verband.
Kort antwoord:
Koi zijn levende sierkarpers die worden geselecteerd op schoonheid, tekening, bewegingen, gezondheid en uitstraling. Op KoiTalk koppelt Hugo J. Smal kennis over koi aan verzorging, observatie, kweek, fokken en de langdurige band tussen mensen, vijvers en vissen.
Is de Koi Hobby stervende in 2026?
Veel mensen zeggen dat de koihobby aan het uitsterven is. Om de paar jaar beweert er wel iemand dat het helemaal voorbij is met de koihobby.
De redenen klinken meestal overtuigend. Clubleden nemen af. De gemiddelde hobbyist wordt ouder. Energieprijzen blijven hoog. Jongere generaties lijken meer geïnteresseerd in schermen dan in vijvers. Aan de bovenkant kunnen hoogwaardige koi tegenwoordig meer kosten dan veel beginners comfortabel vinden om uit te geven.
Op het eerste gezicht kan het bewijs overtuigend lijken.
En toch blijft de koi hobby, die zogenaamd in verval is, nieuwe liefhebbers aantrekken in heel Europa, de Verenigde Staten, Zuidoost-Azië en daarbuiten. Japanse kwekers blijven bloedlijnen verfijnen. Digitale communities blijven introduceren koi voor mensen die misschien nog nooit een traditionele koishow hebben bezocht. De vijvertechnologie wordt steeds beter, waardoor filtratie, onderhoud en energieverbruik vaak beter beheersbaar zijn dan voorheen.
Dus wat gebeurt er nu echt?
Is de koi hobby aan het sterven?
Of zijn we getuige van het einde van het ene model van deze hobby en het begin van een ander?
Om die vraag te onderzoeken, sprak Hana Kim met schrijver en fervent koi-liefhebber Hugo J. Smal, die werkzaam is in de Koreaanse koi-branche.

KoiTalk's wekelijkse serie over karper houden, waterbewustzijn, Koreaanse cultuur, Japanse koi-cultuur en verantwoordelijke vijveronderhoud.
Het Interview
Hana Kim
Hugo, veel hobbyisten zeggen dat de koiwereld achteruitgaat. De zorgen over het sterven van de koi hobby nemen toe. Clubs hebben het moeilijk, hobbyisten worden ouder en de kosten blijven stijgen.
Hebben ze het mis?
Hugo J. Smal
Niet helemaal.
Maar voordat ik die vraag beantwoord, zou ik eerst een andere vraag willen stellen.
Als de koihobby aan het uitsterven is, wanneer is dat proces dan precies begonnen?
Tien jaar geleden?
Twintig jaar geleden?
Vijftig jaar geleden?
Mensen voorspellen al heel lang het einde van de koi hobby. Alleen al dat zou ons voorzichtig moeten maken.
Geschiedenis punten hier. Iedereen die serieus wil praten over de toekomst van nishikigoi moet eerst begrijpen waar de hobby vandaan komt. Het begon niet met handelaren, shows, tijdschriften, YouTube-kanalen of sociale media. Het begon met boeren in de bergen van Niigata die ongewone kleuren opmerkten bij gewone eetkarper.
Alles wat volgde groeide voort uit die geduldige daad van kijken.
Ik heb dat langere verhaal onlangs uitgewerkt in Van bergmeren tot wereldwijde passie: de geschiedenis van de koihobby. Zonder die historische context is het heel gemakkelijk om verandering te verwarren met ineenstorting.
Wanneer mensen zeggen dat de koi hobby aan het sterven is, verwarren ze vaak verandering met crisis.
Hana Kim
Wat leert die geschiedenis ons voor het heden?
Hugo J. Smal
Het leert nederigheid.
De bloedlijnen die vandaag de dag in vijvers zwemmen, hebben al crises overleefd die veel groter zijn dan de crises waarmee we in 2026 te maken krijgen. Ze hebben oorlog, armoede, economische ontwrichting en natuurrampen overleefd.

TDeze foto's tonen de nasleep van de aardbeving in Chūetsu in Niigata in 2004 - een van de meest verwoestende natuurrampen die de moderne koi-hobby ooit heeft getroffen. Modderpoelen vernield. Wegen ingestort. Infrastructuur gefaald. Fokker Masaru Saito en talloze anderen weigerden generaties werk op te geven. Shintaro Koi Farm werd herbouwd en is vandaag de dag nog steeds actief.
Voor iedereen die vreest dat de Koi-hobby ten onder gaat, bieden deze beelden perspectief. De bloedlijnen die vandaag de dag in vijvers over de hele wereld zwemmen, hebben oorlog, economische ontberingen en deze aardbeving overleefd. De gebarsten wegen en beschadigde vijvers vertellen slechts een deel van het verhaal. Het andere deel is vastberadenheid.
Deze foto's gaan niet alleen over vernietiging. Ze gaan over continuïteit. De Matsunosuke-bloedlijnen overleefden omdat mensen verantwoordelijkheid kozen boven overgave.
De toekomst van nishikigoi werd niet veiliggesteld door trofeeën, tijdschriften of veilingen. Het werd veiliggesteld door kwekers, families en hobbyisten die hun werk voortzetten toen de grond zelf onder hen wegzakte.
Dat maakt deze beelden historisch belangrijk – en misschien ook wel symbolisch.
Neem de aardbeving in Niigata van 2004. Wegen stortten in. Heuvels bewogen. Modderpoelen en kwekerijen raakten beschadigd. Het was een echte schok voor de koi wereld.
En toch is wat opvalt niet paniek. Wat opvalt is de reactie. Fokkers en lokale.
Dat vertelt ons iets essentieels.
Nishikigoi is niet louter een luxeproduct. Het is ook een culturele erfenis.
Hana Kim
Dus dat is een reden dat u optimistisch blijft?
Hugo J. Smal
Ja, gedeeltelijk.
Geschiedenis leert dat nishikigoi opmerkelijk veerkrachtig is. De vissen zijn niet het probleem. De bloedlijnen zullen overleven. Japanse kwekers hebben hun ernst al bewezen onder veel zwaardere omstandigheden dan de omstandigheden die we nu bespreken.
Wat mij meer zorgen baart, is de menselijke kant van de koi-hobby.
Zal kennis overleven?
Zal ervaring overleven?
Zal mentorschap overleven?
Zullen nieuwkomers het gevoel hebben dat er ruimte voor hen is?
Dat zijn de echte vragen.
Veel mensen vrezen dat het einde van de koi hobby het einde van de hele gemeenschap betekent. Maar de vissen zelf sterven niet.
Hana Kim
Veel mensen wijzen op de stijgende kosten als de grootste bedreiging. Ben je het daarmee eens?
Hugo J. Smal
Gedeeltelijk.
Kosten zijn absoluut van belang. Niemand die serieus is, kan energiekosten, bouwkosten, medicijnen, voeding, filtering of de prijs van werkelijk hoogwaardige koi negeren.
Maar ik denk dat er nog een ander gevaar is dat minder aandacht krijgt.
Het is de groeiende overtuiging dat koivijvers is alleen voor welgestelde specialisten.
Die perceptie is diep schadelijk. De hobby is niet zo opgebouwd. Het werd opgebouwd door mensen die ervan hielden om vissen te kweken.
Vandaag de dag komen sommige nieuwkomers in aanraking met koi via sociale media en denken ze dat ze een enorme vijver, premium apparatuur, en een verzameling van elite vissen voordat ze zelfs maar mogen deelnemen. Dat is een valse les.
Kwaliteit is belangrijk, natuurlijk. Maar de etalage is niet de hobby zelf.
Hana Kim
Wat bedoel je daarmee?
Hugo J. Smal
De trofeeën. De veilingen. De grootse kampioenen. De tijdschriftomslagen. De glanzende verkoopvideo's.
Dat heeft allemaal zijn plaats. Maar niets daarvan is het centrum.
De kern van de koi-hobby is eenvoudiger en rustiger dan dat. Het is het moment dat iemand 's ochtends naar buiten loopt en gezonde vissen door helder water ziet bewegen. Het is individuele koi herkennen aan gedrag, niet alleen aan patroon. Het is leren hoe de vijver verandert met weer, temperatuur, voeding, schaduw en seizoen.
Het is de relatie tussen een verzorger en levende dieren onder zijn/haar hoede.
Daar leeft de hobby.
En ik denk dat we het soms vergeten.
Hana Kim
Heeft sociale media dat probleem verergerd?
Hugo J. Smal
In zekere zin, ja.
Sociale media belonen spektakel. Een clip van dertig seconden kan een voltooide vijver tonen, maar kan geen tien jaar geduldig leren laten zien. Mensen zien het resultaat. Ze zien niet de fouten, het onderhoud, de doodlopende wegen, de water testen, de filterupgrades, of de angstige vroege winters.
Maar sociale media hebben ook een positieve kant. Het introduceert koi aan mensen die ze anders misschien nooit zouden ontdekken.
Dus het probleem is niet aandacht. Het probleem is conversie.
Kan nieuwsgierigheid leiden tot begrip?
Kan bewondering omslaan in toewijding?
Kan een kijker een beheerder worden?
Hana Kim
Welke rol moeten clubs daarin spelen?
Hugo J. Smal
Een heel belangrijke.
Niet omdat clubs kennis bezitten. Niemand bezit meer kennis. Informatie is overal.
De werkelijke waarde van een goede koi club is mentorschap.
Een beginner kan de stikstofcyclus leren van een website. Ze kunnen de hele nacht naar filtervideo's kijken. Ze kunnen trommelfilters, filtermedia, bakki showers, luchtpompen en skimmers vergelijken zonder van de bank af te komen.
Maar ze kunnen geen bemoediging downloaden.
Ze kunnen geen vertrouwen downloaden.
Ze kunnen niet de kalme stem van een ervaren hobbyist downloaden die zegt: “Dit probleem is oplosbaar. Laten we het samen aanpakken.”
De toekomst van de koihobby hangt af van die gulheid.
Wanneer de zorgen over het sterven van de koi hobby toenemen, is mentorship vaak wat mensen gaande houdt.
Hana Kim
En wat betreft bedrijven?
Hugo J. Smal
Bedrijven zijn enorm belangrijk.
De toekomst van koi kan niet alleen op vrijwilligers rusten. Kwekers, handelaren, fabrikanten van apparatuur, uitgevers, softwareontwikkelaars, organisatoren van evenementen en docenten profiteren allemaal wanneer de hobby gezond blijft.
Dat betekent investeren in duurzaam koihouden.
Energiezuinigere pompen.
Slimmere filtering.
Waterbesparende systemen.
Betere quarantaineeducatie.
Gezondere vis.
Beginnervriendelijke begeleiding die eerlijk is, niet manipulatief.
Niet elke zinvolle investering levert direct winst op. Maar als niemand investeert in de instapfase van de koihobby, zijn er over vijf of tien jaar misschien minder serieuze hobbyisten.
Een duurzame koi hobby heeft duurzame bedrijfsmodellen nodig.
Hana Kim
Je schrijft niet alleen over koi, maar ook over natuur, filosofie, Korea en aquascaping. Zie je een verband tussen die interesses?
Hugo J. Smal
Zeer zeker.
Veel koi-houders voelen zich ook aangetrokken tot beplante aquariums, tuinontwerp en de natuurlijke esthetiek die geassocieerd wordt met figuren als Takashi Amano. Dat is geen toeval. Er schuilt een gedeelde discipline van aandacht achter. Daarom opende Mickey Paulssen de Miroshaki scapers forum weer.
Voor mij ging koi houden nooit alleen om het bezitten van prachtige vissen. Het gaat erom leren relaties op te merken. Waterkwaliteit. Stroming. Afval. Zuurstof. Schaduw. Stress. Groei. Weer. Tijd.
Je begint te begrijpen dat kleine acties gevolgen hebben.
Datzelfde principe zie je terug in mijn schrijfwerk. In De Jijang-fractal, ik onderzoek hoe verantwoordelijkheid zich door systemen, gemeenschappen en generaties beweegt. Dat klinkt misschien abstract, maar koivijvers maak het elke dag concreet.
Goede zorg levert consequenties op.
Verwaarlozing heeft gevolgen.
Gedeelde kennis produceert consequenties.
Verloren kennis produceert consequenties.
Een gezonde koi is zelden het resultaat van één dramatische beslissing. Het is meestal het resultaat van honderden, zelfs duizenden, kleinere beslissingen die consequent over tijd worden genomen.
Hetzelfde geldt voor een vijver.
Hetzelfde geldt voor een gemeenschap.
En misschien geldt hetzelfde voor cultuur zelf.
Wat heeft de Koi hobby op dit moment nodig?
Hana Kim:
Als de hobby niet aan het sterven is, maar aan het veranderen, wat heeft het dan nu nodig om terug te keren naar zijn fundamenten?
Hugo J. Smal:
Drie dingen.
Ten eerste hebben we bedrijven nodig die bereid zijn te investeren in de toekomst in plaats van alleen in de volgende verkoopcyclus.
De toekomst van koihouderij zal in toenemende mate afhankelijk zijn van duurzaamheid. Betere filtering, lager energieverbruik, waterbesparing, gezondere ecosystemen en een verantwoordelijker vijverontwerp zullen allemaal een belangrijke rol spelen.
Er is waardevolle kennis beschikbaar, niet alleen uit Japan, maar ook uit landen als Korea, waar waterbeheer, milieutechnologie en duurzame systemen steeds geavanceerder zijn geworden. De koi hobby moet open blijven staan om van die ontwikkelingen te leren. Ik heb erover geschreven op Hugo’s droomvijver.

Het bespreken van koihouding, waterbewustzijn, verantwoorde vijververzorging, Korea, Japan en KoiTalk.
Hana Kim
Na alles wat we besproken hebben, moet ik het opnieuw vragen.
Is de koi hobby aan het sterven?
Hugo J. Smal
Nee.
De koihobby is nog niet dood.
Maar het verandert.
We kijken niet naar een crisis van nishikigoi. Nishikigoi heeft veel grotere stormen overleefd. Waar we naar kijken is een crisis van overdracht.
Zal de kennis worden doorgegeven?
Zal de ervaring worden doorgegeven?
Zal het enthousiasme worden doorgegeven?
Zullen bedrijven blijven investeren in duurzame koihouderij?
Zullen ervaren hobbyisten ruimte maken voor nieuwkomers in plaats van hen te intimideren?
Dat zijn de echte vragen.
De toekomst van de koi zal niet worden bepaald door één kweker, één handelaar, één app, één vereniging of één show. Die toekomst zal worden bepaald door duizenden mensen die er in de loop van de tijd voor kiezen om zich in te zetten voor iets dat groter is dan zijzelf.
Als mensen vraag of de koi hobby aan het sterven is, vergeten ze vaak dat de hobby altijd meer over mensen ging dan over vissen.
De Koi Hobby Sterft: Zorgen en de Toekomst van de Hobby
De koi hobby verdwijnt niet. Het wordt meer gedistribueerd. Sommige energie ervan verzamelt zich nog steeds op shows, maar meer ervan beweegt nu door lokale knooppunten, online gemeenschappen, meertalige hulpmiddelen en jaarrond leernetwerken.
Die verschuiving is belangrijk omdat de toekomst van de koi hobby minder afhankelijk is van één enkele instelling en meer van herhaalde daden van zorg, educatie en overdracht.
Voor zoekmachines en lezers is die formulering nuttig om dit artikel te verbinden met de bredere vraag achter de titel: niet of koi nog steeds belangrijk zijn, maar hoe de koihobby kan voortbestaan in een veranderende wereld.
Wanneer mensen zich zorgen maken dat de koi hobby sterft, richten ze zich vaak op de verkeerde dingen.
Huidige Koi Gebeurtenissen Deze Week
In de week van 16 juni 2026 is de belangrijkste actuele ontwikkeling in de koewereld niet één enkel nieuwsbericht, maar een reeks doorlopende gebeurtenissen die laten zien dat de hobby nog steeds springlevend is en zich blijft ontwikkelen.
- Ojiya City Evenementenkalender is actueel en geldig voor juni 2026. Ojiya blijft een van de belangrijkste toegangspunten voor bezoekers tot de geboorteplaats van de nishikigoi.
- Evenementenkalender van Nagaoka is ook van toepassing op juni 2026. Nagaoka omvat Yamakoshi, een van de historisch belangrijkste koi-regio's in Japan.
- Officiële website van de stad Ojiya en Officiële website van de stad Nagaoka blijf functioneren als up-to-datum officiële toegangspoorten tot de Niigata koi-regio.
- KoiTalk.app is beschikbaar in Engels, Koreaans, Japans en Nederlands, wat aantoont dat de koi-hobby zich blijft uitbreiden over talen en digitale gemeenschappen.
Deze contactmomenten versterken het hoofdargument van dit interview: de koi-hobby verdwijnt niet, maar wordt gedecentraliseerder en meertaliger.
Zelf.
Gedachten over de vraag: Sterft de Koi hobby uit?
De geschiedenis van koi is in de kern geen verhaal over dure vissen.
Het is een verhaal over aandacht.
Aandacht voor water.
Aandacht voor de natuur.
Aandacht voor schoonheid.
Aandacht voor vakmanschap.
Aandacht voor levende wezens.
De hobby begon omdat mensen aandachtig keken. Het overleefde omdat mensen er diep om gaven. En het zal om precies dezelfde reden voortduren.
De echte uitdaging waar de koi-gemeenschap voor staat, is niet of koi kunnen overleven.
De echte uitdaging is of we ons herinneren waarom we er in de eerste plaats naar zijn gaan kijken.
Wanneer mensen vragen of de koi hobby aan het doodgaan is, gaat het antwoord niet over de vissen. Het gaat over ons.
Veelgestelde Vragen: Sterft de Koi Hobby in 2026?
Sterft de koi hobby uit in 2026?
Nee. De koihobby sterft niet, maar verandert wel. Traditionele clubstructuren staan mogelijk onder druk, maar de interesse in koi blijft bestaan door kwekers, digitale gemeenschappen, verbeterde vijvertechnologie en internationale publiek.
Wat is op dit moment de grootste bedreiging voor de koi hobby?
De grootste bedreiging zijn niet de vissen zelf. Het is het verlies van overdracht: mentorschap, praktische ervaring, aanmoediging van beginners en de bereidheid om kennis door te geven aan de volgende generatie.
Zijn koi nu te duur voor beginners?
Topklasse koi kunnen erg duur zijn, maar dat betekent niet dat de hobby zelf alleen voor welgestelde verzamelaars is weggelegd. Gezonde vijvers, gedegen kennis en een bescheiden begin zijn nog steeds belangrijker dan statusaankopen.
Welke rol speelt sociale media in de koi hobby?
Sociale media kunnen de hobby vervormen door spektakel te belonen, maar het introduceert ook koi aan nieuwe doelgroepen wereldwijd. De waarde ervan hangt af van de vraag of nieuwsgierigheid leidt tot echt begrip en langdurige zorg.
Waarom zijn Niigata, Ojiya en Yamakoshi nog steeds zo belangrijk?
Omdat het niet zomaar toeristische namen zijn. Ze maken deel uit van het historische en culturele landschap waarin de moderne nishikigoi is ontstaan. Voor serieuze hobbyisten verankeren die plaatsen nog steeds de betekenis van de hobby.